Kat, Katıştır Beni Kendine

Kat, Katıştır Beni Kendine

şöyle...

saatlerden 00.01 olsun..

tümü senle ben yan yana, baş başa olsun

Loş bir ışık

aklı bi Hoş, bir aşık

derinden aşkına çakır keyf olayım

fevkalbeşer hareketlerde bulunayım

uçsun aklım üzerine atılayım,

güleyim, sırnaşayım

geel, geel seslerine geleyim

başımı göğsüne dayayayım

sıcacık sarasın, okşayasın, öpesin, öpesin, öpesin beni..

ince alemlere akayım, seninle birlikle bir ılık su olayım

billur şişelerden karşılıklı akalım

ahh, birbirimize

birbirimize karışalım

Tenimiz

aromamız, baharatımız,

 tadımız, kokumuz

Canımız, ruhumuz,

kalbimiz, duyum'umuz..

Katışsın birbirimize,

Gel ey

Kat, Katıştır Beni Kendine

Gel ey

Benim'im,

ılık enfes varlık

Gel ey bu nefis bir sana ayık

Uyuşuyor dilim,

keskinmiş karanfilim..

kendimden geçtim bilmem ne haldeyim

çok keskin bir koku var

Tarçın gibi, bergamut gibi,hanımeli ve yasemin

Zeytin yeşilim, sonsuz siyahım, can bordom

Bir boyalı palet var elimde, karıştırdıkça karıştırıyorum

Zeytin yeşilim, sonsuz siyahım, can bordom

Sürünüyorum renkleri tenime, parmaklarınla yayıyorsun

Her yanımı dolandıkça dolanıyorsun..

temas ediyor, sarınıyorum,

Bulaşıyorum, her zerrene bulaşıyorum

Durma,

Kat Katıştır beni kendine...

Sen,

Okyanuslardan derin..

Derin bakıyorsun

Turkuazsın, lacivertsin, yeşilsin, beyazsın !

Bulutsun, denizsin, topraksın

dalıyorum, en derinine dalıyorum, Yüzüyorum içinde

Sen her yanımda, varsın...

Su'sun sen, içindeyim,

tamamen, tamamen her yanımdasın!

Su'sun, hayat kaynağımsın

Bulutsun, her hayalimde varsın

Topraksın, Can kaynağımsın.

Topraksın!  Ölüp  derinine gömüleceğim tek yadigarsın.

İçinde şu bedeni çürüteceğim,

Öz'ümle sonsuzluğa gideceğim tek varlıksın...

Ne olur...

Kat,

Katıştır beni kendine...

.

.

.

.

3 küçük balık yüzer durur karanlığın içinde,

Piyanoyu duyarlar mı? Ya notaları bilirler mi? Ben bilmem.

Balıklar ne bilir bilmem.

Yüzüp dururlar belli bir ahenk içinde,

Çok sığ bulurum yaşamlarını,

Sıkıcı, sessiz, boş gerlirler bana.

Belki sadece biraz güzel.

Birazcık güzel görüntüdürler.

Dokunamazsın, sevemez tutamazsın.

Bir nebze sohbetine katılmazlar. Ancak yüzer dururlar ahenk içinde.

renkli renkli.

Ne karmaşık hayatım vardır benim.

Anlayamam balıkların, oradan oraya boş boş gidip gelmelerini.

Aslında kendimin de boş boş oradan oraya gidip geldiğini..

Anlayamam.

En azından ahenk olsa, hani şu balıklarda ki bahsettiğim ahenk.

Bende o ahenkte yoktur ki, koşturup durmalarımda.

Genede sıkıcıdır şu balıklar, orada olsalar da olmasalar da olur.

Ne anlamı var ki?

Peki ya onları seyre dalışımı nasıl açıklayacağım kendime?

Yada yüzüşlerinin bana ilham katmasını..
Güzel görüntünün gözlerimden geçip ruhuma dokunuşunu.
Bir parça estetik doyum.

Huzurda veriyorlar he sanki biraz.

Hayatta ki en sevdiğim şey olan , huzur...

huzurdan, bir parça...

Müzik ve ahenk, renkler ve hareket.

Estetik ve duyum. Derin siyahlık ve sonsuzluk.

Alan ve boyutlar sonsuz.

Nitekim gidilebilitesi sonlu.

Hudutlu, hudutlarla dolu bir dünya.

Hem balıklara, hem bana.

Yalnız zihnime döndüğümde, gözlerimi açıp yada kapatıp

sadece düşündüğümde, yoğunlaştığımda farkındayım.

Farkında olunsun, gerçekten yaşamayı farketsin o,

sen, siz, onlar...

İsterdim.

Ben farkındayım...

Ama esas farkında olmadığım onca şey olduğunun...

Farkındayım.

Hiç bir şey boşuna değil, hiç bir mahlukat boş değil.

Aklımı ulaşmaya çalıştırıyorum, kalbimi sevgiye açıyorum,

ruhumu keşfe yolluyorum;

Boyutlara, yaşamlarıma, kişiliklerime onu seyahate çıkarıyorum.

insan,

sonsuz iştahlı,

doğrusu onun sınırları ancak yaratıcıdan az,

olabilecek kadar çok.

Ah Ruuhum...

Çok açım, 
çok.